Yeni Yıl Hazırlıkları ve Mrs.Dalloway

Aralık ayı...Yılbaşı hazırlıklarının tavan yaptığı bu ayı seviyorum. Caddeler, sokaklar şimdiden ışıl ışıl oldu. Dev çam ağaçları rengarenk toplarla süslendi. Mağazalarda hem promosyonlar hem de ürün çeşitliliği arttı. Herkes de tatlı bir telaş var. Kimi yılbaşında kuracağı sofranın detayları ile uğraşıyor, kimi sevdiklerine ufak tefek bir şeyler alma derdinde kimi de 2014 yılında gerçekleştiremediği istekleri için 2015 yılına planlar yapıyor. Ben de hafta sonu yakınlarıma çam sakızı çoban armağını bir şeyler aldım. Hediye vermek için  illa ki özel bir gün (yılbaşı, sevgililer günü, anneler/babalar günü..vs) olmasını beklememe taraftarı olsam da böyle günler de hediyeleşme için vesile oluyor. Ayrıca hafta sonu evdeki çam ağacını kurdum. Kırmızı ve dore süslerle donanan çam ağacı bir aylığına salondaki yerini aldı.

Aralık ayına ait bir diğer sevdiğim şey ise kuşkusuz salep. Havaların soğumaya başlaması ile sahlep de eve girmeye başladı. Geçenlerde  sahlebim, çikolatalı bisküvilerim ve Mrs.Dalloway ile keyifli bir akşam geçirdim. Mrs.Dalloway, Virginia Woolf tarafından yazılmış bir kitap. Bana bir yakınım tarafından hediye edildi. Konu 1.Dünya Savaşı sonrası Londra’da geçiyor. Kitapta olaylar silsilesi, düğümler, çözümler..vs yok. Roman bilinç akışı tekniği ile yazılmış. Kişilerin bir gün boyunca yaşadıkları ve düşünceleri bize yansıtılıyor. Kitabı zaman zaman Londra sokaklarında gezerek zaman zaman da İngiliz kültürüne şahitlik ederek zevkle okudum.

Salep ve Mavi Karanlık

Kış ayları gelince, soğuklar iyiden iyiye yüzünü gösterince benim için vazgeçilmez olan tek içecek salep oluyor. Çocukluğumda yanımızda bir pastane vardı. Her gün o pastaneye gidip salep içerdim. Sonraları o pastane kapandı. Kış mevsimi başlayınca salep sayıklar olmuştum. Bir gün babam eve toz salep alarak geldi. Ancak bu salep benim pastaneden aldığıma hiç benzemiyordu, tadını beğenmemiştim. Yıllarca o pastaneden içtiğim salebin peşinde koştum durdum ama bir türlü bulamadım.

Şimdilerde ise market raflarında kutu salep çıkıyor karşımıza. Aynı kutu sütler gibi, cezveye boşalt,ısıt, iç...Çeşitli markaların bu şekilde salepleri mevcut.  Tadı da fena değil. (Tabi o bizim komşu pastanenin salebine benzemiyor)

Geçen akşam kitap okurken bana böyle bir salep eşlik etti. Son okuduğum kitabın ismi “Mavi Karanlık”. Mavi Karanlık 1980 öncesi dönemi anlatan bir Vedat Türkali kitabı. Hikaye oldukça sürükleyici.