Ey Süleyman Seni Geçtim (3.ve Son Bölüm)

Son iki yazımda Ayasofya’nın iç mekanından bahsetmiştim. Şimdi de biraz dış mekandan bahsetmek istiyorum. İstanbul’un fethinin ardından Ayasofya, yeni eklenen yapılarla beraber bir külliye haline getirilmiş. Bu külliye;  şadırvan, sıbyan mektebi, padişah türbeleri, muvakkithane gibi yapılar içermekte.

Ayasofya’da iç mekanı eni konu gezdikten, fotoğraflarımı çektikten sonra bahçeye çıktım. Bahçede yüzüme çarpan sert rüzgarla içerdeyken havanın epey soğuduğunu farkettim. Hemen atkı, bere ikilisini eldivenlerle tamamladım. Fakat bu tamamlama çok kısa sürdü. Çünkü eldivenle fotoğraf çekmek gerçekten çok zormuş o yüzden eldivenleri çıkardım ve soğuktan kızarmış ellerle gezime devam ettim.

Ana giriş kapısının önünde ilk göze çarpan Bizans döneminden kalma eserler oluyor.

Bahçenin arka tarafına doğru ilerledikçe bu eserler için ayrılmış ayrı bir bölümle daha karşılaşıyoruz.

Bizans eserlerinin ters tarafında ise çok güzel bir şadırvan görüyoruz. Sultan 1.Mahmut döneminde eklenmiş bu şadırvan 16 dilimli olup her dilimin ortasında tunç musluklar ihtiva ediyor.

Şadırvanın hemen arkasında ise Sıbyan Mektebi yer alıyor. Yine 1.Mahmut döneminde yapılmış bu eser kilise müzeye çevrilinceye kadar mektep olarak kullanılmış.

Bahçedeki diğer bir yapı is muvakkithane. Muvakkithane halkın namaz vakitlerini öğrenmesi için yapılmış bir yapı.

Bahçenin en arka tarafında ise padişah türbeleri yer alıyor. Ancak türbelerin girişi farklı bir kapıdan yapılıyor. Burada Sultan 2.Selim, Sultan 3.Murat, Sultan 3.Mehmet, Sultan 1.Mustafa ve Sultan İbrahim türbeleri bulunuyor.

2.Selim Türbesi....

 

Bahçenin en sonunda yer alan Sultan 1.Mustafa ve Sultan İbrahim türbesi olarak bilinen son yapı ise Bizans döneminde vaftizhane olarak kullanılmış en eski yapılardan biridir.

İşte bir Ayasofya gezisi de böyle bitti. Ben at meydanına doğru yol alırken Ayasofya yeni misafirlerini ağırlamaya çoktan başlamıştı.