Doğum günüydü, kardı derken Şubat ayı da bitti gitti. Ay boyunca oldukça yoğun çalıştığımı söyleyebilirim. Zaten evden çalışmaya başladığımızdan beri mesai saati sabah başlıyor ama akşam 17:00’de bitmiyor:) Tabi ki evin güvenli ortamında çalıştığımız için buna da şükür diyoruz.
3 senedir hasret kaldığımız kar sonunda İstanbul’a düştü. Pazar sabahı uyandığım zaman beyaz örtüyle kaplanmış yollardan, çatılardan, ağaçlardan uzun süre gözlerimi alamadım. Gönül isterdi ki karın keyfini Beyoğlu’nda, Pierre Loti’de ya da Süleymaniye’de çıkaralım ama bu sene olmadı. Karlı havanın keyfini evde sürdük.
Pazar günü için temizlik, derleme toplama gibi planlar yapmıştım ama kar yağışını görünce tüm planları askıya alarak salebimi hazırladım ve kitabıma gömüldüm.
Severim bu kara kışın hüküm sürdüğü ayı. Belki kış aşığı olduğum için belki de doğduğum için orasını bilmem 😊 2 Şubat günü bir yaş daha büyüdüm ben. Pek bi sakin geçen eski yaşımı geride bırakarak yeni yaşıma adım attım.
Sabahın ilk saatlerinden gece yarısına kadar telefonum hiç susmadı. Arkadaşlarım, dostlarım kocaman bir iyiki doğdun dediler bana. Neredeyse bir senedir kimselerle görüşmüyorum. Hep derler ya “gözden ırak olan gönülden de ırak” olur. Ben gözden ırak olmuşum ama gönüllerden çıkmamışım. Günün sonunda bunu düşününce gözlerim dolu dolu başımı yastığa koydum.
Bir hışımla geldi geçti koskoca bir yıl. 2020 yılı evet zor ama zorluğundan ziyade öğretici bir yıldı. Her şeyden önce sağlığımızın ve ailemizin sağlığının ne kadar önemli olduğunun bir kez daha farkına vardık.
Sağlık dışında
başka şeyler de öğrendik tabi ki. Örneğin; ben pandemi öncesi evde pek vakit
geçiren bir tip değildim. Yıl içinde evde oturduğum hafta sonlarını saymaya kalksak
bir elin parmaklarını geçmezdi. Ancak bu süre zarfında evde de güzel vakit
geçirmenin mümkün olduğunu öğrendim.
Peki neler yaptım 2020 yılında?
Aslında yıl güzel başlamıştı. Ocak ayında arkadaşlarımla bol bol sosyalleştim, sinemaydı, tiyatroydu derken bir sürü etkinliğe katıldım. Ayrıca 2020 yılı yapılacaklar listemde yer alan yogaya başladım.
Okuduğum kitapları epeydir paylaşmadığımı fark ettim. Taa yazın okuduğum ama paylaşmadığım kitaplar var. Öyleyse bir yerden başlayalım.
İlk defa Stefan Zweig’ın bir kitabını okudum. Yazarın; Görünmez Koleksiyon, Unutulmuş Düşler&Karda isimli öykü kitabını beklediğimden daha çok sevdim. Öykü kitabı okumayı çok sevmememe rağmen 2020 en fazla öykü kitabı okuduğum yıllardan biri oldu.
Fırsat buldukça yine mutfağa girmeye devam ediyorum. Hatta geçen gün haddimi aşarak el açması börek denedim. Bitirdiğimde dilimden şu cümle dökülüyordu; “Bir dahaki denemem sanırım beş sene sonra olur” 😊 Ertesi gün yaşadığım kas ağrısı iki günlük spora bedeldi. İlk denememe rağmen çıkan sonuç ise fena değildi. Sanırım ikinci deneme için beş sene daha beklemeyeceğim 😊
O zaman hadi ben
mutfağa… Sağlıkla ve lezzetle kalın…
Bugün son zamanlarda izlediğim filmlerden bahsetmek istiyorum. İlki; Kitap Külübü. Jane Fonda, Diana Keaton gibi isimlerin baş rolde oynadığı film, aralarında kitap kulübü kurmuş dört kadın arkadaşın yeni bir kitap ile tanışması ile başlıyor. Orta yaşın üzerinde olan bu kadınların seçtikleri kitap ise Grinin Elli Tonu. Müstehcen konusu ile meşhur olan Grinin Elli Tonu kitabı dört arkadaşın hayatına bir yerlerden dokunuyor ve olaylar gelişiyor.
