Hoş Geldin 2020

Geldi de 15 günü gitti bile. 2020’ye büyük beklentiler içinde girmedim. Öte yandan bir yapılacaklar listesi oluşturmadan da edemedim 😊 Yapılacaklar listemin en başında ise yoga yerini aldı. Geçen sene yogaya başlamaya niyetlenmiş ama fırsat bulup da bir kursa yazılamamıştım. Yoga eğitmeni bir arkadaşımla ne zaman konuşsam “aaa ben de yogaya başlayacam ” diyordum. O da son konuşmamızda “Gamze on yüz bin yıldır başlayacaksın ama bir türlü başlayamadın, farkında mısın” diye mırıldandı. Bunun üzerine daha fazla ertelemenin lüzumu yok diyerek 2020’nin ilk haftası yoga matının üzerinde yerimi aldım.

Çok kolaydı filan diyemeyeceğim, epey zorlandım. Bi de üstüne 1 hafta boyunca sırt, kol, bacak gibi tüm ağrıları çektim. Ancak yine de sevdim bu işi 😊 Umarım istikrarlı bir şekilde devam edebilirim.

Ayrıca yeni yılın ilk günlerinde Goodreads’e üye oldum. Goodreads kitapseverlerin aşina olduğu, içinde binlerce kitapla ilgili yorum bulunan bir site. Bir de her yıl başlattığı bir challenge’ı var. Yıl boyunca okumayı hedeflediğiniz kitap sayısını giriyorsunuz ve hadi bakalım hodri meydan. Kendim için ayda 2 kitap olacak şekilde makul bir rakam belirledim, bakalım hedefi tutturabilecek miyim?

Bunun haricinde instagramda dolaşan bir challange’a daha katıldım. Zaten aşağıdaki listeden 20 kitap okudum mu Goodreads’deki hedefimi neredeyse tamamlamış oluyorum 😊

Böyle işte…Yeni yıl kitaplarla ve sporla başladı. İnşallah sağlıkla, mutlulukla geçen bir yıl olur.

Hoşçakal 2019

2019’u uğurlamaya hazırlandığımız şu saatlerde yılın değerlendirmesini yapmak boynumuzun borcu oldu. Bakalım nasıl geçti 2019?

Yıl inanılmaz bir iş yoğunluğu ile başladı. Hatta öyle ki yılın ilk 3 ayı yoğunluktan aklımı kaybedeceğimi düşündüm. Çok çalıştım, çok çalıştım, çok çalıştım. Tabi arada sosyalleşmeler de oldu ama kafam hep doluydu.

Nisan ayında ise ailemle beraber senenin ilk seyahatini gerçekleştirdik. Napoli ve Amalfi kıyılarını baştan sona gezmek benim için çölden sonra vahaya ulaşmak gibiydi.

Sonra yaz geldi. İçimiz ısındı ama ben fazla ısınmaya gelemediğim için biraz soğuğa kaçtım ve Rusya’nın kapısını çaldım. 1 hafta boyunca başta Saint Petersburg ve Moskova olmak üzere çeşitli Rus şehirlerini gezdik.

Öte yandan yaz döneminde bir de tatsız bir olay yaşadım. En yakın arkadaşımla aramda bir sıkıntı oldu. Günlerce üzüldüm hatta aklıma geldikçe hala üzülürüm. Sanırım 2019’da beni en çok yaralayan durum bu oldu.

Ve bayram… Bayrama Budapeşte’de merhaba dedik.  Yıllar evvel bir Budapeşte seyahati gerçekleştirmiş ama puslu havadan ve koşturmacadan pek bişi anlamamıştık. Bu sene ise şehrin tadını sonuna kadar çıkardık.

Sonra yeniden sonbahar geldi ve o da ne ? Ben daha ayağımı tuzlu su ile buluşturmamıştım. Eylül’ün sonunda nihayet bu keyfi de yaşadım.

Artık tatiller bitti dediğimiz noktada ise sürpriz bir kaçamak yapıp ne zamandır merak ettiğimiz Eskişehir’i gördük.

Sene boyunca ise arkadaşlarımla bol bol buluşup keyifli zamanlar geçirdim.

Damak çatlatan lezzetler denedim. Ki bu bana 2-3 kilo olarak döndü. “Ben her şeyi yerim ama kilo almam” tezim de buraya kadarmış 😊

Güzel kitaplar okudum. Bu sene ayda 2 kitap bitirebildim. Çok fazla olmasa da yine de kendimi başarılı buluyorum.

Film ve tiyatro…Maalesef 1-2 kez sinemaya bi kaç kez de tiyatroya gidebildim. 2020 için daha umutluyum. Öte yandan hayatımda ilk kez harika bir bale gösterisi seyrettim.

Özetlemek gerekirse 2019 ben de çok iz bırakacak bir sene olmadı. Ancak çok şükür büyük kayıplar ve sağlık problemleri de yaşamadım. O yüzden sağlıcakla hoşçakal 2019.

Yılbaşı Pazarı, Fıccın ve Viyana Kahvesi

Saint Antuan Kilisesi’nin bahçesine bir yılbaşı pazarı kurulmuş. Arkadaşım Melek ile Taksim’de dolaşırken bu pazara da uğradık. Açıkçası pazardan çok da keyif almadım. Çünkü bahçe çok küçüktü ve tezgahların önünde duracak bir alan bile oluşmuyordu. Ayrıca çadırlar da yeni yıl neşesini yansıtmıyordu. Buna rağmen bazı tezgahlarda ise hoş şeyler satılıyordu.

Örneğin; mis kokulu mumlar…

Minik hediyelikler….

Yılbaşı pazarı sonrası epeydir gitmediğim bir restorana Fıccın’a gittik. Uzun süredir yemediğim meşhur mantısının lezzeti hiç değişmemişti.

Akabinde ise son günlerde çok popüler olan Viyana kahvesinde tatlı ve kahve molası verdik.

Köfteci Mustafa, Kapalıçarşı ve Day Day Pastanesi

Hafta sonu Ayça ile buluşup Eminönü, Beyazıt tarafında zaman geçirecektik. Ancak Ayça’nın acil bir işi çıktı. Bunun üzerine o günkü planda bana annem eşlik etti.

Tahtakale’den adımımızı attık ve Mısır Çarşısı, Şark Han, Marpuççular….filan derken Kapalıçarşı’ya vardık. Burada ilk durağımız uzun süredir methini duyduğum Köfteci Mustafa oldu. Köfteci Mustafa, Mercan’da yer alan salaş bir köfteci.

Köfte -piyaz siparişi ile karnımızı güzelce doyurduk. 

Sonrasında Kapalıçarşı’da biraz dolaştık. Her zamanki gibi Kapalıçarşı’nın o tarihi havasından inanılmaz keyif aldım.

Eve dönüş yoluna geçtiğimiz zaman ise Day Day Pastanesi’ne uğradık. Bu pastaneye internette dolaşırken rastlamıştım. Acıbadem ve elmalı kurabiyeleri meşhurmuş. Ancak biz gittiğimizde çok sevdiğim acıbadem kurabiyesi kalmamıştı. Bunun üzerine sadece elmalı kurabiyesinden alarak günü sonlandırdık.

Ağzıda dağılan nefis bir kurabiye. Yolu o taraflara düşenlere kesinlikle tavsiye ederim.

Keyifle ve keşifle kalın…

Asuman ve Uyuyan Güzel

Geçtiğimiz hafta sonu Satır Arası bloğunun sahibi arkadaşım Gülşah ile Kadıköy’de buluştuk. Uzun süredir görüşmemiştik. Bol bol sohbet ettiğimiz bu görüşme ikimize de iyi geldi.

İlk önce Asuman isimli çikolatacıya uğradık.

Ayça ile buluştuğumuzda bu çikolatacıya gitmeye karar vermiş ancak önündeki uzun kuyruktan ötürü vazgeçmiştik. Gülşah ile beraber gittiğimizde ise şanslıydık çünkü kuyruk yoktu ve boş bir masa bizi bekliyordu. Mekanda el yapımı çikolata satışının yanısıra nefis bir çikolatalı tatlı menüsü sunuluyor. Tatlılara baktığım zaman hangisini seçeceğimi şaşırdım ve en sonunda cafenin klasiği olan Asuman’ı tercih ettim. Tek kelime ile muhteşemdi.

Çikolata reyonu da görülmeye değerdi.

Sonrasında ise Uyuyan Güzel isimli bale gösterisini seyretmek için Süreyya Operasına doğru yürümeye başladık. Bu gösteri için uzun süredir heyecan duyuyordum. Çünkü ilk defa bale gösterisi seyredecektim artı Süreyya  Operası’nın içini görecektim.

Operanın içi oldukça güzeldi.

İzlediğimiz gösteri de şahaneydi. Gösteri başlamadan evvel acaba acaba sıkılır mıyım diye kuşkularım vardı ama kuşkularım boşa çıktı. Tek bir dakikasında bie sıkılmadığım harika bir gösteriydi.

Bir kez Daha Zihni Göktay’ı Alkışlamak

Tiyatronun gerçekten ciddi bir emek ve gönül işi olduğunu düşünüyorum.  Bu işin en ünlü emektarlarından biri de kuşkusuz Zihni Göktay. Sanatçıyı yıllar evvel ilk kez Lüküs Hayat oyununda seyretmiş ve inanılmaz derecede çok beğenmiştim. Yıldız Kenter ile beraber en beğendiğim tiyatro oyuncuları arasında yerini almıştı. Geçtiğimiz sene ise Hisse-i Şayia oyununu seyretmiş ve bir kez daha hayran kalmıştım. Usta oyuncuyu bu sene de seyredebilmek için sezon başından beri bilet kovalıyordum ve sonunda mutlu sona erdim.

Bu sefer seyrettiğim oyunu ise Cibali Karakolu oldu. Cibali Karakolu’ndaki emniyet görevlisi karakterini daha önce Muammer Karaca ve Nejat Uygur oynamış. Şimdilerde ise bu karaktere Zihni Göktay hayat veriyor. Aldatma üzerine kurulu olan oyun, tamı tamına 3,5 saat sürüyor ve seyirciyi hiç sıkmadan ilerliyor. Zihni Göktay ise muhteşem bir doğaçlama ile oyun sergiliyor ve finalde de alkışların en büyüğünü alıyor.

İstanbul’da olanlara ve yolu İstanbul’a düşecek olanlara bu oyunu kesinlikle tavsiye ederim. Sanatla ve keyifle kalın..

Kadıköy'de Bir Gün

Geçen hafta sonu lise arkadaşım Ayça ile Kadıköy’de buluştuk. Sabah saatlerinde motorla Anadolu yakasına geçtim. Motor yolculuklarını çok seviyorum. Denizi seyretmek, içerdeki tost kokusu, şıkırdayan çay kaşıklarının sesi neden bilmem ama bana huzur veriyor.

İlk önce Moda’da yer alan Zapata isimli mekanda kahvaltı yaptık. Evet, İstanbul kalabalık, gürültülü, trafikli bir şehir ama bu şehirde yaşamaktan mutluyum. Çünkü keşif noktaları hiç bitmiyor. Yeni mekanlar keşfetmekte ve damağımızın yeni lezzetlerle buluşmasında hiç sınır yok. Zapata da yeni keşfettiğimiz bir mekan oldu. Mekanın kahvaltısı çok güzel ama ambiyansı sıradan diyebilirim. Öte yandan sohbetimiz ambiyansın sıradanlığını unutturdu.

Akabinde Kadıköy sokaklarında dolaşmaya başladık. Her ne kadar Avrupa yakasını Anadolu yakasına göre daha çok sevsem de Kadıköy’ün hakkını vermek gerekiyor. Hakikaten çok keyifli bir semt.

Sokakların tadını çıkardıktan sonra Kropka Cafe’de kahve ve tatlı  molası verdik.

Böylece güzel bir günü daha bitirmiş olduk.