4 Aralık 2019 Çarşamba

Kadıköy'de Bir Gün


Geçen hafta sonu lise arkadaşım Ayça ile Kadıköy’de buluştuk. Sabah saatlerinde motorla Anadolu yakasına geçtim. Motor yolculuklarını çok seviyorum. Denizi seyretmek, içerdeki tost kokusu, şıkırdayan çay kaşıklarının sesi neden bilmem ama bana huzur veriyor.
İlk önce Moda’da yer alan Zapata isimli mekanda kahvaltı yaptık. Evet, İstanbul kalabalık, gürültülü, trafikli bir şehir ama bu şehirde yaşamaktan mutluyum. Çünkü keşif noktaları hiç bitmiyor. Yeni mekanlar keşfetmekte ve damağımızın yeni lezzetlerle buluşmasında hiç sınır yok. Zapata da yeni keşfettiğimiz bir mekan oldu. Mekanın kahvaltısı çok güzel ama ambiyansı sıradan diyebilirim. Öte yandan sohbetimiz ambiyansın sıradanlığını unutturdu.
Akabinde Kadıköy sokaklarında dolaşmaya başladık. Her ne kadar Avrupa yakasını Anadolu yakasına göre daha çok sevsem de Kadıköy’ün hakkını vermek gerekiyor. Hakikaten çok keyifli bir semt.

Sokakların tadını çıkardıktan sonra Kropka Cafe’de kahve ve tatlı  molası verdik.
Böylece güzel bir günü daha bitirmiş olduk.

27 Kasım 2019 Çarşamba

Eski Günler ve Nefis Bir Kurabiye


Birkaç hafta evvel eski iş yerimden arkadaşım Aynur ile buluştuk. Neredeyse 3 senedir görüşemiyorduk. Hep bir bahane çıkıyordu. Bu sefer 1 ay önceden günü kararlaştırdık ve belirlediğimiz günde buluştuk. Eski günlerden bahsettik, azıcık dedikodu yaptık ve bol bol güldük. Sanki 3 sene değil de 3 gün önce görüşmüş gibiydik. Sohbetimize de aşağıda görülen çıtır çıtır gözlemeler eşlik etti.
Uzun bir aradan sonra mutfakta da birşeyler yaptım. Güzel bir kurabiye tarifi denedim; lepoar kurabiye. Birazcık uğraştırmalı bir kurabiyeydi ama tadı nefis oldu.
Görüntüsü de böyleydi 😊
Sohbetiniz, ağız tadınız hiç eksilmesin…

26 Kasım 2019 Salı

Planlı ve Dikkatli İnsanlar da Yanılabilir 😊

Şehir tiyatrolarında Ayşe Kökçü’nün başrolünde oynadığı Tatlı Kaçık oyununu ne zamandır merak ediyordum. Biletlerin satışa çıktığı gün bileti temin ettim ve bir iş arkadaşımı da oyuna davet ettim. O esnada oyunun tarihini ve saatini de whatsapp’dan arkadaşıma bildirdim.


Neyse gel zaman git zaman oyun günü geldi çattı. Sabahın erken saatlerinde dışarı çıkmak için hazırlanıyordum. O esnada telefonuma bir mesaj geldi. Başka bir arkadaşım “eğer vaktin varsa öğleden sonra kahve içelim” diyordu. Ben de saat 16:00’da tiyatroya gideceğimi isterse o saate kadar görüşebileceğimizi söyledim. Mesaj yazan arkadaşım, tiyatroya gideceğim arkadaşımla ortak arkadaşımızdı ve böylece hep beraber Nişantaşı’nda buluştuk. Cookshop’ta öğle yemeğimizi afiyetle yedik ve bol bol sohbet ettik.
Oyunun başlamasına 15 dakika kala da acele bi şekilde ayrılarak koştura koştura tiyatroya gittik. Yerimizi almamızın akabinde oyun başladı. Bir süre oyunu keyifle seyrettikten sonra perde kapandı. Ara verildiğini düşünerek yerimizden kalkacaktık ki oyuncuların selam için çıktığını farkettik. İkimiz de şaşırmıştık, oyun 2 perdeydi ve neden kısa sürmüştü acaba. Neyse alkışladık filan derken oyundan çıktık. Ancak benim aklım hala oyundaydı. Niye bu oyun bu kadar kısa sürdü diye internetten araştırmaya başladım. O esnada oyunun başında gerçekleşen bir olayın anlatımına denk geldim ve bir anda arkadaşıma dönerek “E biz bu sahneyi görmedik ki” demem, bileti kontrol etmem ve akabinde kısa süreli bir şok geçirmem 3-4 saniye sürdüEvet, oyunun saatini şaşırmış ve izlemeye 2.perdeden başlamıştık. İşin tuhaf yanı ikimiz de oyunun yarısında girdiğimizi farketmemiş ve konuya hiç yabancılık çekmemiştik 😊) Kendi kendimize gülerken arkadaşım şöyle dedi: “Gamze sen bana saati ve tarihi mesaj atmıştın. Orada aslında 15:00 yazıyordu ama bugün yemekte sen 16:00’a göre hareket ettiğin için ses çıkarmadım, çünkü bu işlerde sen çok dikkatli ve planlısın”. Artık planlı, programlı yönüm arkadaşıma nasıl güven verdiyse hiç hatırlatma gereği bile duymamış. Fakat neymiş? Planlı ve dikkatli insanlar da yanılabilirmiş.

Tek perdesini seyrettiğim oyun hakkındaki yorumumu merak ediyorsanız hemen onu da paylaşayım. Oyun biraz sıkıcıydı. Ayşe Kökçü tabi ki çok başarılıydı ama kişisel başarısı oyunu kurtarmaya yetmemişti.
İşte bu da böyle bir anı olarak hayatımızda yerini aldı.

20 Kasım 2019 Çarşamba

Okuduğum Son Kitaplar


Blog istatistiklerime baktığım zaman en az rağbet gören yazılarımın kitap paylaşımı içeren yazılar olduğunu görüyorum. Hani hep diyoruz ya okumayı sevmeyen bir toplumuz diye bu istatistik de onun bir kanıtı. Ancak blog yazmamdaki amaç asla istatistik ölçmek olmadı, tabi ki bloğun okunması, olumlu bildirimler almam hoşuma gidiyor ama asıl amacım yaşadığım anları kayıt altına almak. Bu yüzden kitap paylaşmaya devam 😊

Senden Sonra Ben… Çok okunan yazar Jojo Moyes tarafından yazılan roman, bir devam kitap niteliğinde. İlk kitap olan Senden Önce Ben’i tam 6 sene önce okumuştum. Bu kitabı da o zamanlar almış ama okumak için kitaplığa bir türlü elim gitmemişti. En sonunda bi kaç ay evvel gerçekleştirdiğimiz Fethiye tatiline yanımda götürdüm ve okudum. Londra’da geçen hikaye akıcı ve sade bir dille yazılmış. 
Aşıklar Delidir ya da Yazı Tura…Kitapseverler tarafından çok beğenilen yazar Ayfer Tunç’un bir kitabı. Kitapçı indiriminde görünce kaçırmadan aldım. Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde ölümünü bekleyen genç bir adamın hikayesine, ikinci bölümde de genç adamın yolunun kesiştiği kadının hikayesine tanıklık ediyoruz. İlk bölüm bana çok sıkıcı geldi ama ikinci bölümde konu hızla ilerledi. İlk defa Ayfer Tunç okudum. Çok sevdim mi sevmedim mi açıkçası bilemedim. Sanırım bir kitabını daha okuyunca karar verebilirim.
Son olarak da Buket Uzuner’in Hava kitabını okudum. Eskişehir tren yolculuğu esnasında başladığım Hava, Su ve Toprak kitaplarının devamı niteliğinde serinin 3.kitabı. Buket Uzuner, kitabında yine doğa üzerine yoğunlaşmış durumda. Nükleer enerji, iklim değişikliği gibi konular ön plana çıkıyor. Kitabın sonu ise diğer iki kitaptan farklı olarak olay çözülmeden bitti. Dolayısıyla 4. ve son kitap olacak olan Ateş’i merakla bekliyorum.

14 Kasım 2019 Perşembe

Atlıhan, Devrim Arabası ve Booooza


Eskişehir yazılarımı hafta başında bitirmeyi düşünüyordum ama yoğunluktan bir türlü fırsat bulamadım. O zaman bugün biraz daha anlatalım ve sonrasında Eskişehir ile vedalaşalım.

Odun pazarının ara sokaklarından yürüyerek Atlıhan’a ulaştık. Bu tip hanları çok seviyorum. İstanbul’da Zincirli Han, Bursa’da ise Koza Han favorilerim.  Atlıhan, Zincirli Han ya da Koza Han kadar olmasa da güzel bir handı.
Hanı gezmemizin akabinde tekrar Odun Pazarı’nda yürümeye başladık.
Süslü püslü, şirin cafeler Odun Pazarı’na ayrı bir çekicilik katmıştı.
Veee sırada devrim arabası var. Türkiye’de üretilmiş ilk yerli araba özelliğini taşıyan bu araç küçük bir müzede sergileniyor. Yıllar evvel Devrim Arabaları filmini seyretmiş ve çok beğenmiştim. Gezimiz esnasında bu arabayı görmek çok hoş oldu.
Son olarak da şehrin ünlü bozacısı Karakedi Bozacısı’na uğradık.
İçtiğimiz boza güzeldi ama favorim hala Vefa bozası 😊
Böylece kısa ama dolu dolu geçen bir Eskişehir gezisinin sonuna geldik. Şehri beğendim ama sanırım ikinci kez gitmek için can atmam. Kalabalık biraz yorucuydu öte yandan esnafın kibarlığı ve yardımsever hali çok hoşuma gitti.

7 Kasım 2019 Perşembe

Kurşunlu Külliyesi ve Odunpazarı


OMM’dan çıkınca çok eski bir mahalleye girdik. Odunpazarı ismi ile çağrılan mahalle arnavut kaldırımı sokaklardan, restore edilmiş rengarenk evlerden ve evlerin altına açılmış minik cafelerden oluşuyor. Böyle tarihi mahalleleri ezelden beri sevmişimdir, buraya da bayıldım.
Tarihi evlerin ve dar sokakların içinde kaybolarak Kurşunlu Camii Külliyesi’ne ulaştık. 1500’li yıllarda inşa edilmiş külliyenin tabi ki en önemli eseri yıllara meydan okuyarak günümüze kadar ulaşmış olan cami.
Caminin içi de dışı kadar güzeldi.
Külliyenin içinde ayrıca Eskişehir’in ünlü taşı olan lületaşından yapılmış eserlerin sergilendiği bir müze bulunuyor. Buradan aynı zamanda alıveriş de yapılabiliyor.
Ufak tefek lületaşı alışverişi yaptıktan sonra ise yemek molası verdik. Kafamıza göre rastgele bir yere girerek nefis bir mantı tabağını midemize indirdik.
Akabinde de hediyelik eşya dükkanlarını dolaşmaya başladık. Dükkanlarda çok güzel tasarım ürünler bulunuyordu.
Özellikle aşağıdaki bu şişeler bayıldık.

5 Kasım 2019 Salı

Sazova Park, Arkeoloji Müzesi ve OMM


Tekne turunun akabinde bu sefer başka bir ünlü parka, Sazova Park’a geçtik. Sazova, Disneyland’ın benzeri olarak dizayn edilmiş bir park. İçinde masal şatosu, bilim merkezi, korsan gemi gibi çeşitli aktivitelere sahip alanlar bulunuyor.
Ayrıca geniş bir oturma ve dinlenme alanı da park içinde yerini almış durumda.
Böylece Sazova park sonrası günü tamamlamış olduk. Ertesi sabah ise buz gibi bir havaya uyandık. Termometre 6 dereceyi gösteriyordu ve öğleden sonra 20 derece olacaktı. Karasal iklim dedikleri buydu demek ki 😊

İlk önce Eti’nin Eskişehir halkına kazandırdığı arkeoloji müzesine gittik.
MÖ ve MS eserlerin sergilendiği müzeyi keyifle gezdik.
Müzeyi gezerken İstanbul Arkeoloji müzesine yıllardır gitmediğimi farkettim. İlk fırsatta yolunu aşındırayım bari…
Ardından bu sefer modern eserlerin sergilendiği bir müzeye Odunpazarı Modern Müzesi (OMM)’ne geçtik. Müzenin mimarisi adına yakışır biçimde çok modern ve hoştu.
Sergilenen eserler de oldukça ilgi çekiciydi.
Müze gezilerimizi tamamlayınca Eskişehir’in bambaşka bir yüzünü görmek için hareket ettik. Asıl sevdiğim kısım da burası oldu. O da bi dahaki yazıya…